Het gebouw dat nu het Eurostars Old Montreal Suites & Apartments herbergt, heeft de architectonische ontwikkeling van Montreal meegemaakt. Sinds de bouw stond het in het hart van de zakelijke bedrijvigheid van de stad en combineert het klassieke elegantie met de functionaliteit van een modern kantoorgebouw. De door de Beaux-Arts geïnspireerde architectuur weerspiegelt de ambitie van die tijd en behoudt nog steeds haar majestueuze en monumentale karakter.
De geschiedenis van het gebouw gaat terug tot de vroege jaren 1890, toen de Kamer van Koophandel van Montreal het terrein verwierf waar het nu staat. Voor de bouw werd een architectuurwedstrijd gehouden, gewonnen door het Amerikaanse bureau Shepley, Rutan & Coolidge, en het eerste gebouw werd in 1892–1893 opgericht.
Op 23 januari 1901 verwoestte een verwoestende brand een deel van Oud-Montreal, inclusief de Kamer van Koophandel. Kort daarna werd architect David R. Brown aangesteld om een nieuw gebouw te bouwen, dat tussen het voorjaar van 1902 en 1903 werd voltooid. De nieuwe structuur behield ongeveer dezelfde proporties en funderingen als het vorige gebouw, maar het ontwerp werd bijgewerkt volgens de hedendaagse smaak, met duidelijke invloed van de Beaux-Arts-stijl.
Vanaf 1903 huisvestte het gebouw de Kamer van Koophandel en ongeveer honderd huurders, voornamelijk professionals en kantoorbedrijven. De Kamer bleef in het gebouw tot 1967 en behield het eigendom tot 1983. In 2005 nam het gebouw nog steeds een prominente plaats in de stad in, met talrijke huurders.
Gelegen aan de Saint-Sacrementstraat, in het historische district van beurzen en grote bedrijven, beslaat het gebouw het grootste deel van een U-vormig stedelijk blok, met een elegante cour d’honneur aan de voorgevel. Met zes verdiepingen en een plat dak overtreft de stalen constructie zelfs latere tien verdiepingen tellende wolkenkrabbers. Gebouwd van niet-brandbare materialen zoals staal, baksteen, steen, beton en terracotta, is de voorgevel bekleed met crèmekleurige Indiana-kalksteen, terwijl de achterzijde aan de Le-Moyne-straat in beige baksteen is uitgevoerd.
Perfect symmetrisch bestaat het gebouw uit een centraal deel en twee vleugels die de cour d’honneur vormen, die toegang biedt tot het imposante hoofdportiek. Alle gevels volgen een driedeling: een rustieke begane grond, een onversierde middensectie en het bovenste gedeelte met zuilen en pilasters die twee verdiepingen onder een koperen lijst verbinden. Deze klassieke vormtaal, aangevuld met details geïnspireerd op het oude Griekenland – zoals de in-antis ionische portiek en de decoratieve fries met Griekse motieven – weerspiegelt de invloed van de École des Beaux-Arts in Parijs en de Noord-Amerikaanse klassieke revival van het begin van de 20e eeuw.